Z „Kresów w Świat” to rodzaj pamiętnika, odtwarzającego autentyczne zdarzenia oraz unikalne moim zdaniem (a dziś już egzotyczne) zwyczaje i obrzędy wsi kresowej. Odnajdywałem i gromadziłem wszystko, co wiąże się z przeszłością moją i mojej rodziny. Teraz utrwalam okruchy dawnych, a także trochę bliższych i najbliższych zdarzeń, by ocalić je od zapomnienia. Przywołuję z przeszłości ludzi i miejsca dawno nieobecne w zbiorowej pamięci Polaków, jak owe osadzone na rubieżach dawnej Rzeczpospolitej Warchoły, Adamy, Ślązaki i Sobaszki czy kresowe wioski i kościółki, których dziś nie ma – ba! nawet śladów po nich niewiele, a ludzkiej pamięci mniej jeszcze. Opisuję też przeżycia związane z ratowaniem Żydów i eksterminacją Polaków – prawdziwe i skonfrontowane z kolegami oraz koleżanką, którzy też osobiście byli w kręgu tych wydarzeń. Zdaję sobie sprawę, że jesteśmy ostatnimi pamiętającymi zagładę ludności polskiej, ormiańskiej i żydowskiej na części Kresów. Pamięć i wiedza o latach zbrodni odchodzą w niepamięć wraz z ludźmi pamiętającymi te lata. Znaczna część opowieści to wspomnienia z lat dzieciństwa, szkoły, młodości, studiów i kariery zawodowej. Dorosła część mego życia przypadła na okres PRL. Opis zdarzeń tego okresu jest jedną z barwniejszych stron tej pracy. Przez dziesięciolecia bolesne problemy polsko-ukraińskie wymazywano, a dziś historię nagina się dla celów politycznych. Stąd mój głos jako świadka tamtych wydarzeń. To był ostatni moment przypomnienia o przeżyciach na Kresach i wykorzystania pamięci nielicznych już urodzonych tam Kresowiaków. Anomalia PRL-owskie też odchodzą w zapomnienie. Obecnie wielu moich rówieśników mówi, że nie miało pojęcia o wyczynach UPA. Napisałem więc pro memoria i zdecydowałem się na upublicznienie, by dać świadectwo prawdzie.