Rzeczpospolita płonie.
Marek Dobrzyński, młody szlachcic z Podlasia, wyrusza do chorągwi husarskiej z rodowym koncerzem u boku i wiarą, że honor, Bóg i stal wystarczą, by ocalić świat. Szybko przekonuje się, że wojna nie ma nic wspólnego z pieśniami o chwale. Jest błoto, krew, głód, smród trupów i śmierć, która przychodzi bez patosu — nagle, brudno, bezsensownie.
W kolejnych kampaniach Marek przechodzi przez klęski, oblężenia i wielkie bitwy XVII wieku. Walczy pod Zbarażem, szarżuje pod Beresteczkiem, patrzy na rzeź pod Batohem. Z każdym rokiem traci coraz więcej: złudzenia, bliskich, wiarę w prosty podział na dobro i zło. Coraz częściej zadaje sobie pytanie, czy wciąż walczy za ojczyznę i honor, czy już tylko dlatego, że nie potrafi inaczej żyć.
U jego boku idą ludzie, których wojna naznaczyła na różne sposoby: stary weteran pamiętający dawne chwały, wierny pachołek, kapelan dręczony kryzysem wiary, a nad wszystkim zaś unosi się cień legendy rodowego koncerza. Broni, o której mówi się, że chroni właściciela, ale domaga się krwi tych, których ten kocha.
„HUSARZ” to mroczna, brutalna i epicka opowieść historyczna o wojnie, honorze i cenie, jaką płaci człowiek, gdy całe życie zamienia się w pole bitwy. To historia husarza nie z pomników i obrazów, lecz z błota, ran i samotności. O człowieku, który wyruszył po chwałę, a znalazł świat w ruinie.